عشق غایبانه

دردو دل یک رزمنده باشلمچه....

kanany — Fri, 16 Oct 2009 06:07:18 GMT

بسم رب الشهداوالصديقين

اي شلمچه باآنهاكه بعدها مي آيند قصه هايت رابگو،اگرنشنيدند بازبگو ، بازباني ديگر،باآهنگي نوتر،اگربازرغبتي نديدي فرياد بزن تا حرفهايت رابشنوند.امانه آنطوركه بخواهي همه مجذوب كلماتت شوندفقط تاآخرش رابشنوند لازم نيست اداي سخنرانان حرفه اي رادرآوري نه! فقط راست بگو.هرچه باچشمانت ديدي برزبان آور.

بگوتاآنان كه از ديدن"انسان"قطع اميد كرده اند وپذيرفته اند كه انسان قهرمان افسانه اي اساطير ي است،اميدي تازه بگيرند.بگوتاآنهاكه شرفشان درجيب كتشان تاخوردوراستي راستي باورشان شده كه آدمند!!مايوس شوند.

اي شلمچه،آنهاكه از زندگي دنيا حظي نبرده بودند آمده بودند كه بگويند دنيا حظي ندارد،در سينه شان شعله سوزان عشق اشتياق،دردهجر،غم واندوه ماندن،در سرشان هواي كربلا،كربلاي وجود،تشنه ي فرات شهادت،چشمانشان دوخته به خدا...

اي شلمچه برخودببال ،ببرخودنباز.جادارد كه ذره ذره ي خاكت را سرمه ي چشم كنندوچون مشك ببويند..اگربداني ميزبان چه عزيزاني گشته اي،چه دلها كه از فراقشان شكست،چه چشما كه درفراقشان خون گريست،چه اشكهاكه درپي آنها سيل گشت ،وچه همراهان كه داغ ماندن هميشه بر قلبشان نشست...

اي شلمچه،باراولي كه عشاق در كلاس عشق امام زانوزدند دودرس گرفتند:درس اول خدا ودرس دوم خون.وتوشاهدبودي كه چگونه بادرس دوم اثبات كردند كه درس اول راخوب فهميدند...

آمده بودند تابگويندهنوزاردوگاه كوچك پسرمظلوم علي (ع)ياوردارد،هنوزآزادگي نمرده انسانيت نمرده،آمده بودندكه به خواهر چشم به راه حسين مژده دهند كه صداي اذان علي اكبر هنوز ازاعماق تاريك به گوش آنهاكه ميخواهند بشنوندميرسد...

اي شلمچه!لاله هايي كه دردامنت به امانت ماند همه سفيربودند.سفيران پروازانسان،مناديان طلوع وتوشاهد بودي كه با چه صلابتي بر تاريكي شب يورش بردندوباخون خويش روزني درقلب سياهي گشودندتادوباره نوربتابد...

اي شلمچه!به اروند بگوتابرايشان از رفتن بگويد،ازنماندن از نبودن،از حركت،ازفاني شدن دردريا.وبه نخل هايت بگو كه تا قصه شيرين روييدن رادر گوششان زمزمه كنند...

اي شلمچه!امشب به آن نسيمي كه از دامنت ميگذرد بگوكه سلام مارا به شهيدان برساند،بگويد كه ماجامانده ايم...

"بگويد كه ماجامانده ايم..."

*(به ياد شهداي پاك شلمچه:شهيدمحمدعلي جهاني،شهيد اكبررضا،شهيد مجتبي سهراب پور)*

والسلام عليكم ورحمه الله وبركاته

***براي شادي روح همه ي شهداي اسلام صلوات***

پي نوشت:

۱:سلام ...

۲:راستش اين دلنوشته ي يه رزمنده است كه براوتن آماده كرد...اميدوارم خوشتون بياد...

۳:واسم دعاكنيد..واسه همديگه دعاكنيد كه سخت محتاج دعاي همديگرهستيم...

۴:براي شادي روح شهدا يه فاتحه بخونيد مخصوصا اون سه شهيدي كه بالا ازشون نام بردم....

۵:ياعلي ...

شهدای گمنام شفاعتمان کنید...

kanany — Fri, 25 Sep 2009 12:39:18 GMT

هوالحق

قصه قصه قصه ، داد میزنه یه عاشق

میگه شهید آوردند ، بازم گل شقایق

شهیدایی که بودند همه جوون بی باک

بر گشتن ، ولی اینبار همه بدون پلاک

پلا ک هاشون جا مونده ، گم کردند خیلی آسون

بعضیاشون تو اروند بعضیا هم تو مجنون

پلاکایی که شاید همه باشن بازیچه

بعضیاشون هنوزم مخفی اند تو شلمچه

نگاه کنید رو طابوت چقدر قشنگ نوشتن

انگاری رو هر کدوم فقط یه اسم نوشتن

بزار برم ببینم ، رو طابوتا رو آرام

آخ بمیرم الهی...بازم شهید گمنام

اون مادر رو نگاه کن ، اومده با دخترش

یه عکسی تو دستشه میزاره روی سرش

دستای بی جونشو آروم بالا میاره

تو چله ی تابستون.... ببین بارون میباره!!!

خدا گریه ش و از نو دوباره آغاز کرد

چون دختر شهیدی در طابوت و باز کرد

دخترک از هوش رفت ، تو لحظه ی جنون بود

چون توی طابوت فقط ، یه تیکه استخون بود

استخونای شما آی شهدای گمنام

ما رو به عرش میبره بدون حرف و کلام

درسته سعی میکنن راه و به ما ببندن

همونایی که دارن به گریمون میخندن

بزار به ما بخندن تا ابد مست و راحت

بزار آروم بگیرن با خنده به شهادت

ولی بدون ای بشر به بد چیزی خندیدی

مگه تو اشکای اون مادر و ندیدی؟

یقه تو سفت میگیره مادر اون شهیدی

که تو به استخون جگرگوشش خندیدی

بازم دعایی داریم همون درد جدایی

العجل یابن الحسن ، منتظریم بیایی

ابوالفضل سپهر

التماس دعاااااااااااا

دلم هوای خوش دارد.......

kanany — Tue, 15 Sep 2009 20:51:13 GMT

هوالشاهد

فکه مثل‌ هيچ‌ جا نيست‌! نه‌ شلمچه‌، نه‌ ماووت‌، نه‌ سومار، نه‌ مهران‌، نه‌ طلائيه‌، نه‌...
فكه‌ فقط‌ فكه‌ است‌! با قتلگاه‌ و كانال هايش‌، با تپه‌ ماهور و دشت هايش‌.
فكه‌ قربانگه‌ اسماعيل‌هاست‌ به‌ درگاه‌ خداي‌ مكه‌.
فكه‌ را سينه‌اي‌ است‌ به‌ وسعت‌ ميدان هاي‌ مين‌ِ گسترده‌ بر خاك‌.
فكه‌ را دلي‌ است‌ به‌ پهناي‌ سيم هاي‌ خاردار خفته‌ در دشت‌.
فكه‌ را باغ هايي‌ است‌ به‌ سر سبزي‌ جنگل‌ امقر.
فكه‌، روحي‌ دارد به‌ لطافت‌ ابرهاي‌ گريان‌ در شب‌ والفجريك‌.
فكه‌، چشماني‌ دارد به‌ بصيرت‌ ديده‌بان‌ خفته‌ در خون‌، بر ارتفاع‌ صد و دوازده‌.
فكه‌، خفته‌ بر زير گام هايي‌ است‌ كه‌ رفتند و باز نيامدند.
فكه‌، استوار ايستاده‌ است‌، برتر از سنگرهاي‌ بتوني‌ ضد آرپي‌ جي‌.
فكه‌،هيچ‌ در كف‌ ندارد، همچون‌ بسيجي‌ ايستاده‌ در برابر تانك هاي‌ مدرن‌ بعث‌

نمیدونم چراچندوقته دلم بدجورهوای جبهه های جنوب کرده..شاید به خاطراینکه تازگیا یه خورده دورم خلوت شده..انقددغدغه های این زندگی ماشینی ادمو به مخمصه میندازه که کمتر ادموتوحالوهوای جنوب میبره...

ای کاش هرلحظه بعدازیاد خدا به یادشهدامیفتادیم وازکارای بدی که اونا نکردن تادل خداروبدست بیارن عبرت میگرفتیم...ای کاش....ای کاش ای کاش...ازاین ای کاش ها زیادتوزندگی میگیم اما ازهیچکدوم درس نمیگیریم...ودورباره باید گفت ای کاش بشه ازشهدادرس گرفت .ای کاش بشه شاگرد خوبی سرکلاس معرفتشون بود...

همیشه باخودم میگم توکه انقددم از شهدامیزنی چقد شاگردی کردی واسشون؟؟چقد حق مرادومریدی رو به جا آوردی؟اصلا به جاآوردی؟؟!!نه چشمم آب نمیخوره فکرنکنم!!تواهلش نیستی ...

برو بشین دعا کن بایه نمره ی ناپلئونی قبولت کنن...اصلا فکرنکنم قبول بشی..اگه ردنشی شانس آوردی ...یادته اوله شاگردیت دوست داشتی یه شاگردممتاز باشی؟؟دوست داشتی شهدا بهت نمره ی ۲۰ بدن؟؟امازهی خیال باطل حالا باید دربه در دنبالشون بگردی وخواهش وعذر والتماس تا یه نمره بهت بدن که دوباره توامسال درجانزنی که بعدش که رفتی پیش استاد عالم ازاین که هستی سرافکنده تر نباشی...آره یه کم به خودت بیا..یه کم...اونا بایه تلنگر بقیه ی ساختمون دلتو میبرن بالا فقط یه ذره همت کن...یه ذره ..توکه تازه از شبهای قدردراومدی یه خرده تلاشتو بیشتر کن ...استادعالم میگم ازتوحرکت از من برکت..توحرکت کن بسوی پاکی ...خداهم دستتو میگیره اونوقت یه عزتی بهت میده بروحالشوببریعنی میشه؟؟آره چرانشه؟؟خدا بزرگترازاون چیزیه که توفکرمنه...

خدایا خیلی وقته چشم انتظارم تایه بار دیگه طلبیده بشم پیش شهداولی .....

خدایا قسمت همه کن بذار برن طعم عشقوبچشن...

بذار برن اونجا بیشتردلشون برامام حسین تنگ بشه...

بذاربرن بوی کربلا مستشون کنه وغبار شهرو زندگی مادی رو ازشون پاک کنه..

بذار برن بوی چادر خاکی مادر سوز دلشونو توآسمون شلمچه تاخودخودت بیاره...

خدایا قسمت همه کن....

ای شهدا به خدا خیلی دوستتون دارم تنهام نذارید هوامو داشته باشین دارم له میشم تورو خدا نذارید کمرم خم شه ...نذارید احساس ضعف کنم..

پی نوشت:

۱:خدایا توکل به خودت...

۲:خدایا دلامونو بگیر دستت..خدایا سعادت شهادت بده..ومرگ مارو جز به شهادت راضی نشو..

۳:هرکی خوندو دلش کربلایی شد واسه ماهم دعاکنه..

۴:التماس شدید دعاااااااااا

یاعلی

یاحق

خدایابه تو محتاجم رهایم نکن....

kanany — Wed, 09 Sep 2009 09:52:39 GMT

خدايا دوستت دارم و به تو محتاجم ...رهايم مکن

هوالحق

خدايا سلام ...بعد ازروز ها دوباره ميخام برات بنويسم ،اما نمي دونم چي بگم ؟
حرف هاي زيادي توي دلم تلنبار شده اما توون نوشتن ندارم ...
خدايا چقدر از تو دور شده بودم در عين اينکه فکر مي کردم تو رو پيدا کردم ...چقدر گمراهي ؟!...چقدر ناسپاسي ؟!
اما تو باز هم ثابت کردي که رحمانيت فقط مخصوص خودته و بس...
چقدر بدي کردم و تو باز هم رهام نکردي ! چقدر دستامو گرفتي و من با کارهام دستمو از دستاي تو جدا کردم !!
چقدر غفلت ...؟! چه روزهاي سختي بود زندگي بي تو ...
خدايا تو با اونکه به من نياز نداشتي و بي نيازتريني اما صدام ميکردي و من بي توجه به تو ! با اينکه بهت نياز داشتم و نيازمندترين بودم ...
خدايا هي بهم مهلت دادي و من نفهميدم ...هي بهم فرصت جبران دادي و من پشيمون که نشدم هيچ ...بدتر شدم !
اما تو بازم خدايانه دستامو گرفتي ،صدام کردي و گفتي توبه کن ... تو مشتاق به بخشش من بودي و من مشتاق به گناه ...
شب قدر رو پيش روم گذاشتي و گفتي توبه کن بنده ي من ...
تو اونقدر مهربون بودي که همه گناه ها ، بديها ،ناسپاسي ها ،کم توجهي ها ،غفلت و ... رو ناديده گرفتي و شب قدر دلمو لرزوندي که به خودم بيام ....
نميدونم شب قدر امسالم رو چطوري توصيف کنم ؟! با کوله باري از گناه و شرمندگي مقابل خداي به اين مهربوني ايستاده بودم ...اين بار دستام خالي تر از هميشه بود ...هيچي جز شرمندگي نداشتم ...فکر ميکردم تو ديگه به من توجه نميکني...فکر ميکردم ديگه رهام ميکني ...اما امکان نداشت ...تو خدايي ...تو مهربوني ...تو از بنده ات به توبه اش مشتاق تري ...تو دوسم داشتي که بازم شب قدر رو بهم مهلت دادي ...
انگار بعد مدت ها پيدات کردم ...عين بچه اي که از ترس به آغوش مادرش پناه ميبره بودم...صدات کردم از ته دل ...
اشکام جاري شد ...قفل زبونم براي صدا کردن تو باز شد انگار ...سرم از شرم پايين بود و دستام خالي خالي ...
هزار تا اسمتو صدا کردم ...يکي يکي ائمه رو واسطه قرار دادم ....اسم مولامون علي (ع) رو بارها به زبون آوردم و به حق مولا قسمت دادم ...گفتم خدايا غلط کردم ...اشتباه کردم ...پشيمونم ...اشک امونم رو بريده بود ...با هق هق گريه اونقدر صدات کردم که تاوان تموم بي توجهي هامو بدم ...اما نميشد ...دلم مي خواست به جبران خطاهام تا آخر عمر اشک بريزم اما تو دلت نيومد ....بار هم خداي رحمان و رحيم من ،تو اومدي کنارم ...حست مي کردم ...حتي از رگ گردن هم نزديک تر ...چقدر رها شدم ...چقدر به تو مشتاق شدم ...چقدر دنيا برام کوچيک شد...چقدر مهربون بودي و من درک نکرده بودم ...چقدر عيب هامو پوشوندي و من نفهميدم ...خدايا چقدر دل تنگت بودم و نفهميدم ؟!؟ چقدر...
من برگشتم خدا ...به آغوش تو پناه بردم ...رهام نکن ...ديگه هيچ وقت اينطوري امتحانم نکن ...من ظرفيت امتحان هاي سخت تو رو ندارم ...ديگه دوست ندارم حتي يه لحظه هم از يادت غافل بشم ...توام دستمو بگير و نذار رها شم ...
خدايا خدايي رو در حق من تموم کردي ...کمک کن بتونم بنده ي حقيرت بمونم ....
خدايا عاشقانه و از ته ته ته دلم با صداي بلند و با قطره هاي اشک رو گونه هام ميگم که دوستت دارم ...

پی نوشت:

۱:تواین شبا ماروازدعای خودتون محروم نکنید....(التماس دعای شدید)

۲:برای فرج اقا وشفای همه ی مریضاوبرآورده شدن همه ی حاجتمندا دعاکنید...

۳کودر آخر فقط میتونم بگم ممنونتم خدایاااااااااااااااااااااااااااا...یه عمری بده شب ۲۱ روهم بیایم پیشت...

اگر خون دلیل است آورده ایم ...

kanany — Thu, 03 Sep 2009 23:00:18 GMT

پشت سنگر مانده بی سر پیکر پاک بردادر

چشم خواهر چشم مادر مانده بر در ای دلاور

می دونم خیلی هاتون کتاب (دا)رو خوندین یا اگه هم نخونده باشین اسمشو شنیدین و موضعشو هم میدونین درباره خرمشهر و اوایل جنگه ... عزیزان واقعا اگه میخواین بدونین جنگ ما چطوری شده وچه طور ما جنگیدیم حتما این کتابو بخونین این کتاب جواب همه اون سوالهایی هست که دنبالش بودین ......... واقعا میتونم بگم که ما شرمنده همه اون شهدایی هستیم که به خاطر ما خوناشونو ریختن که الان ما راحت زندگی کنیم

این کتاب که واقعیت های خرمشهر هست همون خرمشهری که با خون اون ایران الان ایران هست همون خرمشهری که جوون هاشو داد که ما همه ایرانی ها زیر سقف هامون راحت باشیم ... و همون خرمشهری که ما قدرشو نمیدونیم و فراموشش کردیم ... به اون خانواده هایی که خودشونو قربانی ملت ایران کردن تا زندگی ادامه داشته باشه به اون دختر وپسر هایی که تا آخرین نفسشون جنگیدن الان از یاد بردیم ...

فقط وفقط باید این کتاب خوند وگوشه ای از واقعیت های گذشته سرخ مارو بدونین و بفهمین که چطور ایرانی سبز ساختیم با خون آن شهدای مظلوم ...

نـگــو مـی تـرسـه از تـرکـش نـگو می سوزه رو دریا

دلــش دریـای آتـیشـه تـــو چــی مــی دونــی از لــیـلا

بـــــره کــــنـــج کـدوم خــونــه کـجــارو داره بــــرگــرده

نگو ایــن کــار یـک زن نـیـسـت که این زن وارثه درده

اگـه لـیـلا نمی جنگید بگو این خونه چی می شد

بگو این خاک اجدادی رو نقشه خاک کی می شد

شـبـی کـه قلـب لـیـلا سـوخـت دل آئـینـه ها خون شد

همین مجنون که می بینی از اینجا تازه مجنون شد

تو میگی نســل مـا امروز توی این خــونـه چـی می دید

اگــه دنــیـا نـمی تــرسـیـد اگــه لـیـلا نـمی جـنگیـد

نشانی ازعشق

kanany — Sun, 30 Aug 2009 12:39:21 GMT

بسم رب الشهداوالصدیقین

جنگ تمام شده بود و خيلي از شهدا جا مانده بودند.دلمان پيش آنها بود. بايد مي رفتيم و برمي گردانديمشان؛اما منطقه حساس بود و قرارگاه موافقت نمي کرد. هرجوري شده يک فرصت ده روزه گرفتيم.گذشته از دوري راه،دور و برمان پر بود از ميدان هاي وسيع مين.چندروز کارمان گشتن بود و دست خالي برگشتن . مهلت ما نيمه شعبان تمام ميشد. بعضي بچه ها پيشنهاد کردند کار را تعطيل کنيم و روزعيد به خودمان برسيم.اما شهيد غلامي گفت:"نه ،تازه امروز روز کار است و بايد برويم عيدي را از آقا بگيريم ."همه به اين اميد حرکت کرديم ،اما هر چه بيشتر گشتيم ،نااميد تر شديم .

آفتاب داشت غروب مي کرد که صداي ناله و توسل شهيد غلامي بلند شد:"آقا جون ديگه خجالت مي کشيم تو روي مادراي شهيد نگاه کنيم ...."بايد وداع مي کرديم و بر مي گشتيم . بغض توي گلوي بچه ها ترکيد و به گريه افتادند....چند لحظه بعد ،فرياد شهيد غلامي که رفته بود شاخه ي شقايقي را براي معراج شهدا از ريشه در بياورد ،ميخ کوبمان کرد . دويديم طرفش ...شقايق درست روي جمجمه ي يک شهيد سبز شده بود ! چه حالي مي شدي توي اين غروب نيمه شعبان ،اگرمي دانستي که نام اين شهيد ،"مهدي منتظرالقائم "است ؟!

برگرفته از کتاب نشانه ؛ خاطره از آقاي محمد احمديان

در سینه ام دو باره غمی جان گرفته است

امشب دلم به یاد شهیدان گرفته است

تا لحظه های پیش دلم گور سرد بود

اینک به یمن یاد شما جان گرفته است

در آسمان سینه من ابر بغض خفت

صحرای دل بهانه ی یاران گرفته است

از هر چه بوی عشق تهی بود خانه ام

اینک صفای لاله و ریحان گرفته است

دیشب دو چشم پنجره در خواب می خزید

امشب سکوت پنجره پایان گرفته است

امشب فضای خانه دل سبز و دیدنی است

در فصل زرد رنگ بهاران گرفته است........

مرحوم سلمان هراتی

دلم تنگه براتون شهدا

kanany — Fri, 28 Aug 2009 20:48:01 GMT

قربون لطف و صفاتون شهدا دل ما تنگ براتون شهدا

قربون عهد وفاتون شهدا سرو جونه ما فداتون شهدا

چقدر شلمچتون صفا داره بوي عطر خاک کربلا داره

هر دلي که عشق کربلا داره آرزوي ديدن شما داره

اي شلمچه اي بهشت شهدا اي زمين لاله گون و با صفا

خاک تو بوي خوش وفا مي ده بوي مظلومي لاله ها ميده

اي بهشت لاله هاي فاطمه(س) سر نوشت لاله هاي فاطمه(س)

عشقتون سرشته بند با گل ما نمي ره ياد شما از دل ما

عاشقان با وفا جاتون خالي شهدا آي شهدا جاتون خالي

احساس ضعف می کنم ... وقتی عکس شهدا را می بینم ... وقتی به بهشت زهرا می روم ... احساس پوچی می کنم ... من کجا و آن ها کجا ... آوینی خود شهید بود که می توانست آنقدر زیبا از شهدا را توصیف کند ... زبان من بسته است که بخواهم در مورد آن ها چیزی بگویم ...چون من از جنس آنها نیستم ... نه نه نه ...این جمله را می توانم بگم ... شهدا شرمنده ایم ... هیچ موقع هم خسته نمی شوم ... و همیشه هم برایم تازگی دارد ... اصلا دوست دارم عکس هر شهیدی را دیدم سرم پایین بندازم بگم: شهدا شرمنده ایم ... دوست دارم هر موقع بهشت زهرا رفتم به تک تک لاله های در خاک آرمیده بگم : شهدا شرمنده ایم ... دوست دارم این ذکر من بشه ... شهدا شرمنده ام ...گاهی به این فکر می کنم که ما فقط بلدیم حرف بزنیم ... می گوییم شهدا شرمنده ایم ؛اما واقعاً شرمنده ایم ؟! ... می گوییم راه شهدا ادامه دارد ؛ اما حقیقتاً ادامه اش می دهیم ؟! ... اصلاً راهشان را می شناسیم ؟ و اگر می شناسیم ، می شناسانیم ؟ خدایاماراکربلایی کن!!!!

درد و دل خواهری با برادر شهیدش... * نامه ای به شهید محسن آقا رضی*

kanany — Wed, 26 Aug 2009 18:22:18 GMT

بنام خدایی که شاهد است و شهدا را دوست دارد .

برادرم سلام ...نمی دونم از کجا باید شروع کنم و از چی برات بنویسم ؟دلم پر از درد و دل ها و تنهایی هاست ،اما زیر هجوم کلمات ذهنم خالی شده...این بار اولی نیست که میخوام برای شهید نامه بنویسم ،اما اولین باره که اینقدر دل تنگم ...بغض گلوم رو فشرده و هوای ابری دلم میل باریدن داره ...نمی دونم چرا قلمم می لرزه ،شاید میخواد دل لرزونم رو همراهی کنه !!

برادرم ! مامن من توی این روزهای ابری فقط مزار شهداست و بس ! که اون هم میخوان ازم بگیرن !!
هیچ کس نمی دونه چه حالی دارم و به چی فکر می کنم ! بهم میگن دیوونه شدی ...نمی دونم چرا ؟! اما خودمم همین حس رو دارم ...حس می کنم شدم یه دیوونه به تموم معنا!اما دوسش دارم این دیوونگی رو ...دوسش دارم این سوختن رو ...دوست دارم زیر بار طعنه بودن رو !!

آقا محسن،یادته اون روز آروم آروم به مزارت نزدیک شدم و زل زدم به عکست ؟! انگار داشتی باهام حرف می زدی !! یه لبخند ملیح روی لبات بود و من محو تماشا شده بودم .نمی دونی چه صفایی داشت وقتی سرم رو روی سنگ قبر سردت گذاشتم و آزاد از همه ی تعلقات و مادیات دنیا ،از ته دل و فقط برای دل خودم گریه کردم .فکر می کردم سرم رو روی پاهات گذاشته بودم و درد و دل می کردم و تو هم روی سرم دست می کشیدی و می خندیدی ...انگار واقعا دست تو روی سرم بود که اونقدر دلم آروم شد ...

کنار مزارت که خلوت خلوت بود ،یه دونه عود روشن کردم و روی قبرت گلاب ریختم ...آخ نمی دونی وقتی توی اون حالت نفس می کشیدم ،چقدر احساس خوبی داشتم !! کاش می شد هر چی رو که احساس می کردم برات بگم ،اما .... بگذریم .

آقا محسن ؛داداشم ؛ دلم برای جنوب و غرب تنگ شده ...برای احساس یکی شدن با رمل های فکه ،برای گریه کردن از ته دل توی طلائیه ،برای بوی عطر و گلاب مناطق،برای در آغوش گرفتن قبر شهدای گمنام پاسگاه زید ،برای غروب دل تنگ شلمچه .....برای بریدن از دنیا در ارتفاعات بازی دراز غریب ...برای تجربه عشق با شهدای غریب غرب ؛ برای پادگان ابوذر و اون حسینیه باصفاش !!برای ... داداش ! دلم حتی برای نفس کشیدن توی اون هوای پاک مناطق عملیاتی هم تنگ شده !!

داداشم ! نمی دونی یک سال انتظار چقدر سخته !! نمی دونی یک سال تموم ،همه ی غصه ها رو توی دل ریختن چقدر وحشتناکه !! هیچ وقت مثل من نبودی تا بدونی چی میگم !!به خدا تموم یک سال رو به امید اومدن به جنوب و غرب تحمل می کنم ...همه ی طعنه ها رو به جون می خرم به این امید که بیام و چند لحظه آزاد از همه چی ،سرم رو روی خاک پاک جبهه ها و جا قدم های شما بزارم و اشک بریزم تا دلم آروم شه !! کاش وصف اون لحظات رو می تونستم برات بنویسم ولی نمی تونم ....

داداشم ببخشید که خیلی حرف زدم و سرت رو درد آوردم ...ولی باور کن که اگه برای شما هم ننویسم ،توی این روزگار بی حضور مولا ،از غصه می میرم ...

داداش محسنم خیلی دوستت دارم .هوای ما زمینی ها هم داشته باش . به همه ی شهدا هم سلام من حقیر رو برسون . یا علی و التماس دعا

دردودل خودم

kanany — Sun, 23 Aug 2009 11:05:18 GMT

بسم رب الشهدا

چفيه هاتان را به دست فراموشي سپرديم و وصيت نامه هايتان را نخوانده رها كرديم . پلاكهايتان را كه تا ديروز نشاني از شما بود امروز گمنام مانده است . كسي ديگر به سراغ سربندهايتان نمي رود و ديگر كسي نيست كه در وصف گلهاي لاله شاعرانه ترين احساسش را بسرايد و بگويد : چرا آلاله آنقدر سرخ است چرا كسي نپرسيد مزار باكري كجاست و چرا شهيد محمدرضا در قبر خنديد چرا وقتي كه گفتيم : يك گردان كه همگي سربند يا حسين (ع ) بسته بودند شهيد شدند كسي تعجب نكرد
چرا وقتي گفتند : تني معبر عبور ديگران از ميدان مين شد شانه اي نلرزيد چرا هيچ كس نپرسيد : به كدامين گناه هفتاد پاسدار را در شهر پاوه سربريدند وقتي كه گفتيم بعد از پانزده سال پيكر شهيدي را سالم از زير خاك بيرون آوردند كسي تعجب نكرد
چرا كسي از حقوق آن كودكي كه در حلبچه شيميائي شد دفاع نكرد
ولي با نام حقوق بشر حق را پايمال كردند. چرا نمي دانيم شيميائي چيست و زخم شيميايي چقدر دردناك است شايد ما نيز از تاولهاي دستهايشان مي ترسيم كه روزي بتركد و ما نيز شيميائي شويم . شايد اگر رنج آنها را مي ديديم درك مي كرديم كه چطور ميشود يك عمر با درد زيست نميدانم كه چرا كسي نپرسيد چگونه خدا خرمشهر را آزاد كرد !!
اي شهيدان ما بعد از شما هيچ نكرديم . آن نداي يا حسين (ع ) كه ما را به كربلا نزديك و نزديكتر مي كرد ديگر بگوش نمي رسد. يادتان هست كه گفتيد سرخي خونمان را به سياهي چادرتان به امانت مي دهيم . ما امانت دار خوبي نبوديم و خونتان را فرش راه رهگذران كرديم . يادتان هست هنگامي كه گفتيد : رفتيم تا آسماني شويم و شما بمانيد و بگوئيد كه بر ياران خميني (ره ) چه گذشت . رفتيد ولي يادمان رفت كه حتي يادمانتان را در يك هفته برگزار كنيم . جايتان خالي اينجا عده اي فرهنگ شهادت را خشونت طلبي مي نامند و شهيد را خشونت طلب
وقتي حكايت شما را گفتيم فقط پچ پچي از سر تا سف سر دادند و رفتند تا صلح را در كتاب جنگ و صلح تولستوي جستجو كنند. رفتند تا با نام شهيد كيسه بدوزند ولي نفهميدند كه چطور بسيجيان همپاي امامشان جام زهر را نوشيدند و چقدر سخت بود.
ديگر كسي نيست تا قلب رهبر امت را شاد كند. عده اي مصلحت ديدند كه مقابل توهين به اسلام و شهيد سكوت كنند ولي ما مصلحت خويش را در خون رقم زديم . راست گفته اند : كه بهشت را به بها ميدهند نه به بهانه و ما عمري است كه بهانه بهشت را ميگيريم .
آري بسيجيان !! ميدانم كه از آن روزي كه تمام شهيدان را بدرقه كرديد و برگشتيد دلهايتان را در سنگرها جا گذاشتيد , ميدانم كه هنوز هم دلهايتان هواي خاكريزهاي جنوب را مي كند و مي دانم كه ديگر كسي از بسيج نمي گويد , ولي بدانيد كه تا شما هستيد ما مي توانيم از همت بشنويم و از خاطرات حسين خرازي لذت ببريم , تا شما هستيد ميدانم كه رهبر تنها نيست و تا شما هستيد تنها عشق , تنها ميداندار اين عرصه است . امروز كساني از شهيدان سخن مي گويند كه از ديدن فشنگ نيز واهمه دارند.
كساني دم از شهادت مي زنند كه با شنيدن صداي آژير تا كفشهايشان زرد مي شود ولي در ميدان عمل جز سكوت چيزي از آنها نمي بيني .
ما مانديم تا امروز از آنان بگوييم و فرياد برآوريم « ما از اين گردنه آسان نگذشتيم اي قوم » ما مانديم كه نه يك هفته بلكه سالهاي سال از آنان بگوييم . چرا كه خون آنان است كه مي تپد. و يادمان نرود كه اگر امروز در آسايش زندگي مي كنيم مديون آنانيم .
مديون حماسه هايي كه آنان آفريدند. يادمان نرود كه ما هنوز بايد جواب بدهيم كه « بعد از شهدا چه كرديم »

سیدعلی کم نشه سایت از سرما

kanany — Fri, 21 Aug 2009 20:36:10 GMT

سلام آقای خوب و نازنینم

می خوام برات یه شعر بگم عزیزم

از روزی که شناختمت غریبی

با اشک و خون دل شما عجینی

بمیره اون کسی که ضد شماست

معرفت شما ته غصه هاست

عکس شما رو دیوار اتاقه

همش میگید وظیفه انتظاره

شما همش میگید به دانشجوها

تحصیل و تهذیب باشه کار شما

آقا شما که اینقده غریبید

طعم غریبی امام زمان چشیدید

وقتی که اینجور خون دل می خورید

شده که از جوونا دل ببرید

آقا می خوام تو راهتون فدا شم

برم بالا جای ستاره ها شم

می خوام که هرچی" نا "دارم جمع کنم

تو راه شفاف سازیا خرج کنم

می خوام که آگاه باشم ،پُر باشم

می خوام که آزاده باشم ،حُر باشم

می خوام نشم" کوفی" و بی وفا شم

آقا می خوام تو راهتون فدا شم

چی میشه ما همه " برادر " باشیم

یا خانوما، همه " خواهر " باشیم؟

چی میشه ما دروغ نگیم بد نشیم

چی میشه که نوکر دشمن نشیم

چی میشه تو خط ولی بمونیم

قدر"سیّد علی" مونو بدونیم

ما بعضی غافلیم قبوله آقا

بعضیا جاهلیم قبوله آقا

دعا کنید همه باهم خوب باشیم

همیشه از کفر و نفاق دور باشیم

دعا کنید برای ما آقا جون

دعا کنید،" دعا فرج" آقا جون

هر کی می گه شما خیلی غریبین

بهش بگین :سربازامو ندیدین !؟!

ما قول میدیم تا روزی که زنده ایم

فدایاییم ،فدایی سیّد خامنه ایم